A nie czujesz si\u0119 czasem samotna, jak tak sama podr\u00f3\u017cujesz? zapyta\u0142 P\u0142acz\u0105cy Belg. Mia\u0142 smutne oczy i wygl\u0105da\u0142 troch\u0119 jak porzucone szczeni\u0119. Spotka\u0142am go w Ochrydzie. Przy szklance piwa Skopsko opowiedzia\u0142 mi swoj\u0105 histori\u0119 \u017cycia. Podr\u00f3\u017cowa\u0142 motorem przez Ba\u0142kany, licz\u0105c \u017ce pokonywane kilometry pomog\u0105 mu uleczy\u0107 z\u0142amanee serce.<\/p>\n\n\n\n
Dobre pytanie. Kilka lat temu, odpowiedzia\u0142abym: Nie, wcale nie bywam samotna w podr\u00f3\u017cy. <\/em>Podczas mojego pierwszego wyjazdu solo wszystko by\u0142o nowe i ekscytuj\u0105ce. Nie by\u0142o miejsca na samotno\u015b\u0107, bo inne emocje zabiera\u0142y ca\u0142\u0105 przestrze\u0144: rado\u015b\u0107, strach i co jaki\u015b czas czysta euforia. Ale stopniowo tamte emocje s\u0142ab\u0142y, oddaj\u0105c pola okazjonalnej samotno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Niekt\u00f3rych ludzi wizja samotno\u015bci parali\u017cuje. S\u0105 przera\u017ceni na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce nie b\u0119d\u0105 mieli do kogo g\u0119by otwoerzy\u0107, \u017ce d\u0142ugie wieczory b\u0119d\u0105 przepe\u0142nione cisz\u0105 i \u017ce b\u0119d\u0105 czu\u0107 si\u0119 jak dziwol\u0105gi, spaceruj\u0105c po uliczkach wype\u0142nionych radosnymi grupkami turyst\u00f3w. Dlaczego tak bardzo boimy si\u0119 samotno\u015bci skoro nie jest ona \u017cadnym zagro\u017ceniem? Jak mo\u017cemy nie tylko radzi\u0107 sobie z ni\u0105 w drodze, ale wr\u0119cz si\u0119 ni\u0105 cieszy\u0107?<\/p>\n\n\n\n Samotno\u015b\u0107 to tylko emocja. Oczywi\u015bcie, niezbyt przyjemna. Sprawia, \u017ce czujesz si\u0119 nie na miejscu, jakby co\u015b by\u0142o nie tak. U mnie czasem przejawia si\u0119 jako lekkie mrowienie w ca\u0142ym ciele. Bardzo niemi\u0142e odczucie. To zrozumia\u0142e, \u017ce instynktownie staramy si\u0119 jej pozby\u0107.<\/p>\n\n\n\n Wcze\u015bniej po prostu j\u0105 wypiera\u0142am, udawa\u0142am \u017ce nie istnieje, dusi\u0142am j\u0105. Nak\u0142ada\u0142am na twarz u\u015bmiech i znajdowa\u0142am jak\u0105\u015b odskocznie, zaj\u0105cie. Teraz staram si\u0119 j\u0105 zaakceptowa\u0107, da\u0107 jej przestrze\u0144. Jak tylko przyznam przed sob\u0105: czuj\u0119 si\u0119 troch\u0119 samotna, ale wiem, \u017ce to przejdzie, stopniowo coraz mniej mnie to uczucie niepokoi. W ko\u0144cu uczysz si\u0119 z nim \u017cy\u0107. Zamiast zabija\u0107 potwora, po prostu go oswajasz.<\/p>\n\n\n\n Czasami pomaga obserwacja w\u0142asnych uczu\u0107. Czy czuj\u0119 si\u0119 samotna bo dooko\u0142a widz\u0119 ludzi ze swoimi partnerami czy przyjaci\u00f3\u0142mi i wyobra\u017cam sobie, \u017ce s\u0105 szcz\u0119\u015bliwsi ni\u017c ja? Czy czego\u015b si\u0119 boj\u0119? Mo\u017ce czuj\u0119 si\u0119 znudzona? Albo po prostu g\u0142odna?<\/p>\n\n\n\n Tak, wiem. To ostatnie brzmi absurdalnie. Jak do cholery mo\u017cna pomyli\u0107 g\u0142\u00f3d z samotno\u015bci\u0105? O dziwo, w naszym m\u00f3zgu te same obszary s\u0105 odpowiedzialne za odczuwanie g\u0142odu, co za odczuwanie potrzeby interakcji spo\u0142ecznych. Naprawd\u0119 mo\u017cesz wi\u0119c si\u0119 czu\u0107 bardziej samotna, gdy jeste\u015b g\u0142odna. I to dlatego po\u017ceramy olbrzymie ilo\u015bci s\u0142odyczy, gdy czujemy si\u0119 samotni. <\/p>\n\n\n\n (Polecam znakomity podcast neurobiologa Andrew Hubermana, je\u015bli interesuje ci\u0119 ten temat. W poni\u017cszym epizodzie w 38:05 minucie Huberman m\u00f3wi w\u0142a\u015bnie o tym zagadnieniu, a w ca\u0142ym odcinku t\u0142umaczy tak\u017ce inne mechanizmy kieruj\u0105ce naszym \u017cyciem spo\u0142ecznym).<\/p>\n\n\n\nAkceptacja samotno\u015bci<\/h2>\n\n\n\n