![\"IMG_20190816_115358\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190816_115358.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190816_124810\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190816_124810.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nJezioro Ala Kul (prawie)<\/h2>\n\n\n\n
Po czterech dniach nieustannego deszczu zacz\u0119\u0142o si\u0119 jakby przeja\u015bnia\u0107. Postanowili\u015bmy – ja i par\u0119 os\u00f3b z hostelu – nast\u0119pnego ranka ruszy\u0107 na najpopularniejszy trekking w okolicy: do znajduj\u0105cego si\u0119 na wysoko\u015bci 3560 m jeziora Ala Kul, znanego z niezwyk\u0142ej turkusowej barwy i ponadprzeci\u0119tnej urody.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw czeka\u0142a nas jednak ekspedycja do centrum, na bazar, po zaopatrzenie na trzy dni w g\u00f3rach.<\/p>\n\n\n\n
Milion szyld\u00f3w i kolorowych reklam tworzy\u0142o chaotyczn\u0105, barwn\u0105 uk\u0142adank\u0119. Szasz\u0142yk, Apteka, Bee-line, Detski mir, Jewropa. Raz fantazyjne. niby artystyczne litery, raz grubo ciosane bukwy bez gracji. Budy, kioski, blacha, plastik. Auta zaparkowane bez \u0142adu i sk\u0142adu. Trzeba by\u0142o przeciska\u0107 si\u0119 przez labirynt bia\u0142ych dostawczak\u00f3w wy\u0142adowanych arbuzami i rdzewiej\u0105cych osob\u00f3wek na czarodziejskich \u015bwiat\u0142ach niewidzialno\u015bci, kt\u00f3re blokowa\u0142y ulic\u0119, gdy ich w\u0142a\u015bciciele bez stresu za\u0142atwiali sprawunki. Nakupowali\u015bmy p\u0142atk\u00f3w owsianych, makaronu, s\u0142odyczy, i owoc\u00f3w, w tym ca\u0142y woreczek suszonych moreli. Te ostatnie ostatecznie zosta\u0142y naszymi racjami awaryjnymi. By\u0142y twarde jak ska\u0142a i jedn\u0105 tak\u0105 morelk\u0119 trzeba by\u0142o \u017cu\u0107 z pi\u0119tna\u015bcie minut, zanim troch\u0119 zmi\u0119k\u0142a i da\u0142o si\u0119 j\u0105 po\u0142kn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n Rano wcisn\u0119li\u015bmy si\u0119 w sze\u015b\u0107 os\u00f3b i sze\u015b\u0107 plecak\u00f3w w jedn\u0105 taks\u00f3wk\u0119, kt\u00f3ra zawioz\u0142a nas na pocz\u0105tek szlaku w Dolinie Karakol. W s\u0142oneczny dzie\u0144 wygl\u0105da\u0142a jak wizja z rysunku pi\u0119ciolatki. Intensywnie zielona trawa, na kt\u00f3rej pas\u0105 si\u0119 konie, obok wij\u0105ca si\u0119 rzeka i g\u00f3ruj\u0105ce nad tym wszystkim przypr\u00f3szone \u015bniegiem szczyty i b\u0142\u0119kitne niebo z bia\u0142ymi ob\u0142oczkami.<\/p>\n\n\n\n Szeroka, prawie p\u0142aska droga od czasu do czasu zamienia\u0142a si\u0119 w potok po ostatnich opadach. By\u0142o jak w Alpach, tylko bardziej. Du\u017co bardziej. Mieli rozmach. W 1991 roku, gdy Zwi\u0105zek Radziecki upad\u0142 i Kirgistan sta\u0142 si\u0119 niepodleg\u0142ym pa\u0144stwem, jego pierwszy prezydent Askar Akajew m\u00f3wi\u0142, \u017ce zrobi tam azjatyck\u0105 Szwajcari\u0119. Krajobrazowo faktycznie, by\u0142o jak Szwajcaria, nawet do kwadratu. G\u00f3ry wy\u017csze, doliny rozleglejsze a jeziora bardziej lazurowe. Tylko bogactwo i porz\u0105dek jako\u015b nie przysz\u0142y i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce obietnice Akajewa, jak wszystkie obietnice tego typu, to zwyk\u0142a mrzonka.<\/p>\n\n\n\n Na polanie przy mostku sta\u0142y dwa UAZ-y buchanki, lustruj\u0105ce dolin\u0119 oczami swoich komicznych okr\u0105g\u0142ych reflektor\u00f3w. Obok nich przedsi\u0119biorcze kobiety sprzedawa\u0142y spragnionym piechurom napoje. Za rzek\u0105 \u015bcie\u017cka pi\u0119\u0142a si\u0119 stromo w g\u00f3r\u0119. Byli\u015bmy powy\u017cej 2500 metr\u00f3w a las nadal r\u00f3s\u0142 sobie w najlepsze. W\u0142a\u015bciwie dopiero si\u0119 rozkr\u0119ca\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ob\u00f3z by\u0142 na 3000 m n.p.m. Skupisko zielonych namiot\u00f3w i par\u0119 jurt. Z komina jednej z nich unosi\u0142 si\u0119 syfiasty dym, zwiastuj\u0105cy, \u017ce niestety papie\u017ca nie wybrano, za to z pewno\u015bci\u0105 zebrano troch\u0119 \u015bmieci. Syfu wok\u00f3\u0142 by\u0142o sporo, mimo \u017ce postawiona przy miejscu na ognisko tablica grzecznie prosi\u0142a “please do not leave the garbage. thank you”. W dodatku nocuj\u0105cy tu tury\u015bci wyznawali chyba zasad\u0119, \u017ce kibel jest wsz\u0119dzie. \u0141\u0105ka dooko\u0142a by\u0142a jednym wielkim polem minowym. Ludzie to jednak \u015bwinie.<\/p>\n\n\n\n Mimo to by\u0142o nieprzeci\u0119tnie pi\u0119knie. Wok\u00f3\u0142 r\u00f3\u017cne chaszcze ros\u0142y sobie bujnie, a zieleni by\u0142o tyle, \u017ce wszystkie zm\u0119czone oczy \u015bwiata mog\u0142yby si\u0119 napatrze\u0107 i odpocz\u0105\u0107. Z tego g\u0105szczu wyrasta\u0142y wielkie skalne masywy przysypane \u015bniegiem. Po zmroku zacz\u0119\u0142o si\u0119 show. Jak na \u015brodek sierpnia przysta\u0142o, perseidy zacz\u0119\u0142y swoj\u0105 wielk\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119. Raz z tej strony, raz z tamtej, p\u0119dzi\u0142y jak dzikie przez czarne niebo, nieska\u017cone \u017cadnym sztucznym \u017ar\u00f3d\u0142em \u015bwiat\u0142a. Stali\u015bmy, ka\u017cdy z kubkiem herbaty i trz\u0119s\u0105c si\u0119 z zimna zadzierali\u015bmy g\u0142owy a\u017c nas rozbola\u0142y karki.<\/p>\n\n\n\n Spa\u0142y\u015bmy trzy w dwuosobowym namiocie. M\u00f3j by\u0142 wci\u0105\u017c w rozsypce, wi\u0119c J\u00f3zefina i Weronika zgodzi\u0142y si\u0119 mnie przygarn\u0105\u0107, cho\u0107 zna\u0142y\u015bmy si\u0119 dopiero od kilku godzin. Za ka\u017cdym razem, gdy jedna chcia\u0142a si\u0119 przewr\u00f3ci\u0107 na drugi bok, pozosta\u0142e dwie te\u017c musia\u0142y. Przewracanie synchroniczne. Ale przynajmniej by\u0142o ciep\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Rano znowu pada\u0142o. Uznali\u015bmy, \u017ce w tych warunkach przechodzenie przez prze\u0142\u0119cz Ala-Kul nie ma sensu, bo na pewno le\u017cy tam mn\u00f3stwo \u015bniegu. Zdecydowali\u015bmy si\u0119 na podej\u015bcie do jeziora i powr\u00f3t t\u0105 sam\u0105 drog\u0105.<\/p>\n\n\n\n Pi\u0119li\u015bmy si\u0119 po stromej, w\u0105skiej \u015bcie\u017cce, obok kt\u00f3rej wartko p\u0142yn\u0119\u0142a rzeka Kurgak-Ter, a nasze buty cmoka\u0142y \u015bmiesznie, gdy odrywali\u015bmy stopy od zasysaj\u0105cego je b\u0142ota.<\/p>\n\n\n\n My\u015bl o tym, \u017ce b\u0119d\u0119 mia\u0142a schodzi\u0107 po tym \u015bliskim b\u0142ocie, a wy\u017cej po \u015bniegu wywo\u0142a\u0142a u mnie ma\u0142y atak paniki. Zdarza mi si\u0119 to czasem. L\u0119k wysoko\u015bci przejmuje kontrol\u0119 nad moimi nogami. Zaczynaj\u0105 si\u0119 trz\u0105\u015b\u0107, a w mojej g\u0142owie odgrywaj\u0105 si\u0119 absurdalne scenariusze, jak trac\u0119 przyczepno\u015b\u0107 i l\u0105duj\u0119 z g\u0142ow\u0105 rozwalon\u0105 na jakiej\u015b skale kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w ni\u017cej. I tak, zamiast by\u0107 siln\u0105, niezale\u017cn\u0105 i nieustraszon\u0105 kobiet\u0105, trz\u0119s\u0142am portkami.<\/p>\n\n\n\n To by\u0142 l\u0119k kompletnie irracjonalny, wiedzia\u0142am o tym dobrze. W sumie to by\u0142 zwyk\u0142y szlak dla zwyk\u0142ych turyst\u00f3w, nic niebezpiecznego. Na dobr\u0105 spraw\u0119 zdarza\u0142o mi si\u0119 przechodzi\u0107 przez bardziej eksponowane miejsca. Tym razem jednak skapitulowa\u0142am i nie dotar\u0142am ostatecznie nad jezioro Ala-Kul. Czeka\u0142am na reszt\u0119 200 metr\u00f3w poni\u017cej. Ch\u0142opaki pokaza\u0142y mi zdj\u0119cia, pocieszaj\u0105c , \u017ce a\u017c tyle nie straci\u0142am. Akurat tego dnia jezioro by\u0142o spowite mg\u0142\u0105 i kolor wody te\u017c by\u0142 bardziej przygaszony, nie taki intensywnie lazurowy jak na zdj\u0119ciach z internetu.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3cili\u015bmy do Karakolu dzie\u0144 wcze\u015bniej ni\u017c planowali\u015bmy. Wobec tego moje urodziny, zamiast \u015bwi\u0119towa\u0107 w g\u00f3rach, sp\u0119dzi\u0142am w mie\u015bcie i praktycznie ca\u0142y dzie\u0144 jad\u0142am. Zrobi\u0142am tak, jak pisali na stronie destinationkarakol.com: “come for the mountains, stay for the diverse culture and cuisine”. Chocia\u017c mo\u017ce bez przesady z t\u0105 kultur\u0105. Ale cuisine jak najbardziej. Najpiew zachodnie \u015bniadanie, czyli pankejki w hostelu. Potem lokalnie, aszlam-fu, czyli zupa na zimno w ma\u0142ym barze przy bazarze. Potem zachodnio brownie i kawa. Wieczorem znowu lokalnie, specjalno\u015b\u0107 kuchni ujgurskiej – lagman w wersji wegetaria\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n Zasz\u0142am do sklepu z antykami na Toktogula 249. To miejsce poleci\u0142 mi Luc, jedz\u0105c w g\u00f3rach owsiank\u0119 swoj\u0105 wspania\u0142\u0105 sowieck\u0105 \u0142y\u017ck\u0105 nabyt\u0105 w\u0142a\u015bnie w tym sklepiku. By\u0142 niezwykle zadowolony ze swojego zakupu.<\/p>\n\n\n\n – Kole\u015b ma tam mas\u0119 radzieckich rzeczy, to prawdziwy skarbiec – ekscytowa\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n Kolekcja zgromadzona przez Aleksandra Korablewa robi\u0142a wra\u017cenie. Lenin na p\u0142\u00f3tnie, Lenin szkicowany w\u0119glem, Lenin gipsowy, Lenin z br\u0105zu, Lenin na proporcach. R\u00f3wnie szeroki wyb\u00f3r Stalin\u00f3w. Jakie\u015b pojedyncze Matki Boskie i Jezusy umieszczone po drugiej stronie, \u017ceby nie miesza\u0107 radzieckich bog\u00f3w z chrze\u015bcija\u0144skimi.<\/p>\n\n\n\n Stare aparaty, Zorki, Smeny, Zenity, z tymi \u015bmiesznymi w\u0105skimi obiektywami. Kiczowate figurki: kotki, s\u0142oniki, jelenie, ptactwo wszelkiej ma\u015bci: kwoki, kaczki, skowronki, wszystkie z bia\u0142ej porcelany i ze z\u0142oconymi zdobieniami. Bombki, \u0142y\u017cki, wazy, czarki, czapki, tarczowe telefony, zegary \u015bcienne i ma\u0142e budziki, tr\u0105bki i puzony, zmatowia\u0142e przez czas. Porcelanowe lalki, stoj\u0105ce sztywno na p\u00f3\u0142kach i patrz\u0105ce na odwiedzaj\u0105cych wytrzeszczonymi szklanymi oczami. Klasery z tysi\u0105cami znaczk\u00f3w, uporz\u0105dkowanymi tematycznie. Zatrz\u0119sienie przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y nadziej\u0119, \u017ce jeszcze przyci\u0105gn\u0105 czyj\u015b wzrok i dostan\u0105 szans\u0119 na zmartwychwstanie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 musia\u0142a si\u0119 jednak pogodzi\u0107 z faktem, \u017ce ich \u015bwietno\u015b\u0107 min\u0119\u0142a bezpowrotnie wraz z radzieck\u0105 epok\u0105.<\/p>\n\n\n\n Wybra\u0142am si\u0119 rowerem do le\u017c\u0105cego 35 kilometr\u00f3w od Karakolu kurortu D\u017ceti Oguz. Z lekko ju\u017c blakn\u0105cych \u0142\u0105k wyrasta\u0142y wielkie skalne cielska, olbrzymie zlepie\u0144ce w kolorze intensywnej, miedzianej czerwieni. Ich kszta\u0142t i fa\u0142dy kiedy\u015b komu\u015b skojarzy\u0142y si\u0119 z cielskami rozjuszonych byk\u00f3w, st\u0105d nazwa D\u017ceti Oguz, po kirgisku Siedem Byk\u00f3w. Wygl\u0105da\u0142y troch\u0119 nie na miejscu, jakby je kto\u015b wklei\u0142 w ten stonowany pejza\u017c.<\/p>\n\n\n\n W cieniu byk\u00f3w le\u017ca\u0142o radzieckie sanatorium. Przy drodze sta\u0142y stragany z miodem i jakimi\u015b lokalnymi wyrobami, nad rzek\u0105 rodziny rozk\u0142ada\u0142y kocyki i urz\u0105dza\u0142y sobie piknik. Po drodze prowadz\u0105cej dalej w g\u0142\u0105b doliny beztrosko spacerowa\u0142y sobie krowy, brodz\u0105c w rudawym b\u0142ocie. Senno\u015b\u0107 tego miejsca przerwa\u0142a orkiestra klakson\u00f3w. Orszak weselny jecha\u0142 w\u0119\u017cykiem w stron\u0119 sanatorium. Troch\u0119 to dziwne, bo by\u0142a \u015broda. Ch\u0142opacy w autach wychylali si\u0119 przez opuszczone szyby i co\u015b tam krzyczeli, oznajmiaj\u0105c ca\u0142emu \u015bwiatu, a przynajmniej ca\u0142ej dolinie, \u017ce oni dzi\u015b imprezuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n Do Karakolu wraca\u0142am bocznymi drogami. Jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 spalone sierpniowym s\u0142o\u0144cem \u0142\u0105ki. Grupka ch\u0142opc\u00f3w, na oko siedmio-o\u015bmiolatk\u00f3w, siedzia\u0142a w trawie, delektuj\u0105c si\u0119 wolno\u015bci\u0105 ostatnich dni wakacji. Jeden z nich wybieg\u0142 na drog\u0119, krzykn\u0105\u0142 “hello!” i wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 do przybicia pi\u0105tki. Cz\u0119sto si\u0119 to zdarza\u0142o, przemi\u0142e dzieciaki krzycz\u0105ce “hello, how are you?” i przybijaj\u0105ce pi\u0105tki. Uwa\u017ca\u0142am, \u017ce to urocze. Wyci\u0105gn\u0119\u0142am r\u0119k\u0119 i dopiero na u\u0142amek sekundy zanim moja d\u0142o\u0144 dotkn\u0119\u0142a d\u0142oni ch\u0142opca zobaczy\u0142am co\u015b w jego oczach. Zaczepno\u015b\u0107 jak\u0105\u015b. Szata\u0144ski wzrok. Czyst\u0105 z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107. Przytrzyma\u0142 moj\u0105 r\u0119k\u0119, a ja run\u0119\u0142am jak d\u0142uga. Z unurzanego w piachu kolana pop\u0142yn\u0119\u0142a ma\u0142a stru\u017cka krwi. Ch\u0142opiec zarechota\u0142 zadowolony z psikusa i odbieg\u0142 do swoich koleg\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Moja znajomo\u015b\u0107 rosyjskiego nie by\u0142a wystarczaj\u0105ca, \u017ceby go porz\u0105dnie zbeszta\u0107. Le\u017ca\u0142am wi\u0119c dalej na \u015brodku drogi, staraj\u0105c si\u0119 robi\u0107 wra\u017cenie, \u017ce sta\u0142o mi si\u0119 co\u015b powa\u017cnego. Uda\u0142am, \u017ce nie mog\u0119 wsta\u0107. Dzieciak ca\u0142y czas si\u0119 przygl\u0105da\u0142. Chytry u\u015bmieszek spe\u0142z\u0142 z jego twarzy a w oczach zaszkli\u0142y si\u0119 \u0142zy. Chyba si\u0119 wystraszy\u0142. Jego starszy kolega dosiadaj\u0105cy osio\u0142ka zacz\u0105\u0142 mu co\u015b t\u0142umaczy\u0107. Smarkacz podszed\u0142 ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105<\/p>\n\n\n\n – Sorry, sorry, izwinicie – wymamrota\u0142, poci\u0105gaj\u0105c nosem.<\/p>\n\n\n\n – Wsio haraszo – powiedzia\u0142am i na pojednanie u\u015bcisn\u0119\u0142am mu r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Ja nigdzie nie jad\u0119, to jest impreza typowo pod turyst\u00f3w, ja si\u0119 w tak\u0105 mas\u00f3wk\u0119 nie bawi\u0119. Nie b\u0119d\u0119 kolejnym numerkiem! – zapowiedzia\u0142 Hiszpan Oliver zapytany, czy wybiera si\u0119 na festiwal do D\u017cyrgalan. Impreza mia\u0142a bardzo trendy brzmi\u0105c\u0105 nazw\u0119 J-fest i m\u00f3wili o niej wszyscy w Karakolu.<\/p>\n\n\n\n Sem, Holender, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c od kilku dni mieszka\u0142 w Hostelu Duet mia\u0142 wolne miejsce w samochodzie, wi\u0119c unikn\u0119\u0142am m\u0119czarni w przepe\u0142nionej marszrutce. Po godzinie jazdy dotarli\u015bmy do D\u017cyrgalan, g\u00f3rniczej mie\u015bciny nieopodal kazachskiej granicy. Na wielkim trawiastym placu organizatorzy uwijali si\u0119 przy rozk\u0142adaniu sceny i pod\u0142\u0105czaniu kabli nag\u0142o\u015bnienia. Nie wygl\u0105da\u0142o to na imprez\u0119 masow\u0105. Go\u015b\u0107mi byli faktycznie g\u0142\u00f3wnie zachodni tury\u015bci, ale pojawili si\u0119 te\u017c miejscowi. Starsi panowie na t\u0119 wyj\u0105tkow\u0105 okazj\u0119 w\u0142o\u017cyli koszule, niekt\u00f3rzy na g\u0142owach mieli kalpaki – tradycyjne bia\u0142e filcowe czapki ze z\u0142otymi zdobieniami. Przypomina\u0142y o\u015bnie\u017cone g\u00f3rskie szczyty. Ci bardziej wyluzowani nosili z kolei czapki z daszkiem, te\u017c bia\u0142e i z takimi samymi, tradycyjnymi z\u0142otymi wzorami.<\/p>\n\n\n\n Dostali\u015bmy ulotki z programem po rosyjsku. By\u0142o tam wszystko. Uroczyste otwarcie, przem\u00f3wienie Pana Burmistrza, bieg prze\u0142ajowy, wy\u015bcig kolarstwa g\u00f3rskiego, wyst\u0119py muzyczne i taneczne, lunch, szkolenie pierwszej pomocy, mecz kok boru, wycieczka w g\u00f3ry z przewodnikiem – troch\u0119 tego, troch\u0119 tamtego.<\/p>\n\n\n\n Przem\u00f3wienie burmistrza t\u0142umaczy\u0142a na angielski zestresowana nastolatka. G\u0142os jej si\u0119 trz\u0105s\u0142, ale walczy\u0142a dzielnie, biedna. Po burmistrzu na scen\u0119 wesz\u0142a szefowa lokalnej turystycznej organizacji.<\/p>\n\n\n\n – My tu w D\u017cyrgalan od pi\u0119ciu lat wsp\u00f3lnie pracujemy nad projektem Destination Jyrgalan, chcemy, \u017ceby za kilka lat nasze miasteczko sta\u0142o si\u0119 kirgiskim Chamonix – m\u00f3wi\u0142a przez mikrofon.<\/p>\n\n\n\n W Chamonix wprawdzie nigdy nie by\u0142am, ale D\u017cyrgalan nie przypomina\u0142o \u017cadnego z alpejskich kurort\u00f3w, kt\u00f3re widzia\u0142am. Zamiast ogromnych gmach\u00f3w pi\u0119ciogwiazdkowych hoteli i odpicowanych drewnianych pensjonat\u00f3w by\u0142o kilka guesthouse’\u00f3w z wychodkiem na podw\u00f3rku i ani jednej knajpy, tylko ciasny sklepik z towarami stoj\u0105cymi bez \u0142adu w kartonach na pod\u0142odze. I nie \u017cebym romantyzowa\u0142a proste wiejskie \u017cycie, ale my\u015bl\u0119, \u017ce jak D\u017cyrgalan kiedy\u015b faktycznie stanie si\u0119 kirgiskim Chamonix z wielkim hotelem SPA i wypasion\u0105 kolejk\u0119 gondolow\u0105, to ca\u0142y czar pry\u015bnie. Chyba wol\u0119 zapad\u0142e dziury ni\u017c odpicowane resorty. Mimo to trzymam kciuki za Destination Jyrgalan<\/em>. Mo\u017ce uda im si\u0119 rozwin\u0105\u0107 turystyk\u0119 tak, \u017ceby nie zepsu\u0107 klimatu, nie zrobi\u0107 bezdusznej mas\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n Przed stoj\u0105c\u0105 przy scenie jurt\u0105 zacz\u0105\u0142 si\u0119 pokaz kirgiskich stroj\u00f3w narodowych. Szcz\u0119\u015bcie, \u017ce tegoroczny J-fest przypad\u0142 na do\u015b\u0107 ch\u0142odny dzie\u0144, bo modele i modelki mieli na sobie mn\u00f3stwo warstw. Ros\u0142y osi\u0142ek z dziar\u0105 na szyi wygl\u0105da\u0142 na za\u017cenowanego faktem, \u017ce paraduje w c\u0119tkowanej szacie i wilczej sk\u00f3rze zarzuconej na ramiona. M\u0142ode dziewczyny w fantazyjnych czapach u\u015bmiecha\u0142y si\u0119 nie\u015bmia\u0142o, gdy kobieta z mikrofonem obja\u015bnia\u0142a korelacj\u0119 mi\u0119dzy liczb\u0105 dzieci posiadanych przez kobiet\u0119 a wysoko\u015bci\u0105 jej kapelusza.<\/p>\n\n\n\n Na scen\u0119 wkroczy\u0142y dzieci\u0119ce zespo\u0142y taneczne w tradycyjnych strojach i adidasach, \u017cwawo ta\u0144cz\u0105ce do tradycyjnej muzyki z nowoczesnym bitem. Po ich wyst\u0119pach zacz\u0119\u0142y si\u0119 przygotowania do najbardziej ekscytuj\u0105cego punktu programu – turnieju Kok-boru, narodowego sportu Kirgiz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Przyniesiono truch\u0142o kozy pozbawione g\u0142owy i ze zwi\u0105zanymi kopytami. Pojawili si\u0119 m\u0119\u017cczy\u017ani na koniach i na sygna\u0142 s\u0119dziego rozpocz\u0119li gr\u0119. Jeden z nich poderwa\u0142 zwierz\u0119ce zw\u0142oki, jak gdyby nie wa\u017cy\u0142y one nic i przerzuciwszy je przez grzbiet konia pogalopowa\u0142 w stron\u0119 bramki. Natychmiast obok niego pojawi\u0142a si\u0119 dw\u00f3jka graczy z dru\u017cyny przeciwnej blokuj\u0105c mu drog\u0119. Ci\u0119\u017cko by\u0142o si\u0119 zorientowa\u0107, kto w\u0142a\u015bciwie gra z kim, bo ka\u017cdy by\u0142 ubrany jak chcia\u0142. Nie by\u0142o \u017cadnych barw klubowych, tylko wy\u015bwiechtane d\u017cinsy albo wyblak\u0142e dresy. Zawodnicy z akrobatyczn\u0105 wr\u0119cz zwinno\u015bci\u0105 wychylali si\u0119 z konia, kiedy trzeba by\u0142o zgarn\u0105\u0107 koz\u0119 z ziemi. Rozentuzjazmowany spiker co i rusz zakrzykiwa\u0142: this is a sport for real men!<\/em> Kozie zw\u0142oki w\u0119drowa\u0142y z r\u0105k do r\u0105k, rumaki gna\u0142y, je\u017ad\u017acy walczyli z wargami zaci\u015bni\u0119tymi w skupieniu, a wko\u0142o tego wszystkiego lata\u0142y furiacko pasterskie kundle, kt\u00f3rym o dziwo nawet przez my\u015bl nie przechodzi\u0142o, by zaczai\u0107 si\u0119 na mi\u0119so, o kt\u00f3re toczy\u0142a si\u0119 gra. Ca\u0142a ta kot\u0142owanina by\u0142a na sw\u00f3j turpistyczny spos\u00f3b hipnotyzuj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n Prawdziwi m\u0119\u017cczy\u017ani sko\u0144czyli swoj\u0105 gr\u0119, a my wraz z m\u0142odym lokalnym przewodnikiem Nursu\u0142tanem udali\u015bmy si\u0119 na g\u00f3rsk\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 do jeziora Turnaluu. Szli\u015bmy przez nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 \u0142\u0105ki i pastwiska. Zrozumia\u0142am, o co chodzi\u0142o z tym kirgiskim Chamonix. Dolina by\u0142a rozleg\u0142a i pi\u0119kna. Mo\u017cna by w\u0119drowa\u0107 godzinami, a \u0142agodne stoki musia\u0142y zim\u0105 by\u0107 idealn\u0105 aren\u0105 do jazdy na nartach. Jezioro Tornaluu by\u0142o niewielkie. Otacza\u0142y je \u015bwierki. Na horyzoncie zacz\u0119\u0142y zbiera\u0107 si\u0119 g\u0119ste, k\u0142\u0119biaste chmury. Powietrze zastyg\u0142o na moment, a potem wype\u0142ni\u0142o si\u0119 pomrukami grzmot\u00f3w. Przyspieszyli\u015bmy kroku i zanim na dobre rozkr\u0119ci\u0142a si\u0119 burza byli\u015bmy ju\u017c w Jyrgalan.<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142o \u017cadnych \u015bwiate\u0142, \u017cadnego domu, \u017cadnej lampy, niczego. Nawet gwiazdy by\u0142y schowane za chmurami. Przecinali\u015bmy t\u0119 absolutn\u0105 ciemno\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142ami samochodu. Dziury w sowieckim asfalcie by\u0142y wype\u0142nione po brzegi wod\u0105 i nie by\u0142o ich wida\u0107, wi\u0119c co i rusz w jak\u0105\u015b wje\u017cd\u017cali\u015bmy. Zjechali\u015bmy na \u0142\u0105k\u0119, p\u0142ask\u0105, z paroma wielkimi g\u0142azami i pospiesznie rozstawili\u015bmy namiot. Mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce wytrzyma ulew\u0119.<\/p>\n\n\n\n By\u0142 to najta\u0144szy namiot dost\u0119pny w Extreme Tour, wypo\u017cyczalni sprz\u0119tu prowadzonej przez Igora, postawnego Rosjanina ko\u0142o pi\u0119\u0107dziesi\u0105tki z zaplecionymi w warkoczyki siwymi w\u0105sami i gro\u017anym spojrzeniu. Wy\u015bwiechtane p\u0142\u00f3tno by\u0142o poklejone szar\u0105 ta\u015bm\u0105 i pewnie s\u0142u\u017cy\u0142o jeszcze radzieckim turystom zdobywaj\u0105cym szczyty Tien-Szanu.<\/p>\n\n\n\n Na szcz\u0119\u015bcie pogoda zacz\u0119\u0142a si\u0119 poprawia\u0107 zanim zd\u0105\u017cyli\u015bmy umy\u0107 z\u0119by. G\u0119sta pow\u0142oka chmur miejscami si\u0119 rozst\u0105pi\u0142a i nawet pokaza\u0142y si\u0119 gwiazdy.<\/p>\n\n\n\n Rano zobaczyli\u015bmy, w jak pi\u0119knym miejscu spali\u015bmy. Rozsun\u0119\u0142am suwak namiotu i zobaczy\u0142am majestatyczne szczyty sk\u0105pane w porannym, ostrym s\u0142o\u0144cu. Pi\u0119\u0142y si\u0119 ostro w g\u00f3r\u0119, na tych wy\u017cszych le\u017ca\u0142a czy\u015bciutka warstwa \u015bwie\u017cego \u015bniegu. Ca\u0142a \u0142\u0105ka i namiot pokryte by\u0142y szronem.<\/p>\n\n\n\n Ruszyli\u015bmy dalej w g\u00f3r\u0119. Stary sowiecki asfalt przepad\u0142 bez wie\u015bci. Auto \u0142agodnie podskakiwa\u0142o na zmro\u017conych koleinach i wybojach. Zielone \u0142\u0105ki zast\u0105pi\u0142 surowy rdzawo-brunatny krajobraz, cz\u0119\u015bciowo pokryty \u015bnie\u017cn\u0105 ko\u0142derk\u0105. W zimowych warunkach wjechali\u015bmy na le\u017c\u0105c\u0105 na 3822 m prze\u0142\u0119cz Chon Ashuu. Ko\u0142o drogi sta\u0142y popadaj\u0105ce w ruin\u0119 ceglane budynki z ziej\u0105cymi pustk\u0105 otworami na okna. Przybieg\u0142y dwa psy o jasnej, troch\u0119 sko\u0142tunionej sier\u015bci. Obszczeka\u0142y nas i za chwil\u0119 pojawi\u0142a si\u0119 ona.<\/p>\n\n\n\n Ubrana by\u0142a w kilka we\u0142nianych warstw. Sta\u0142a i si\u0119 nam przygl\u0105da\u0142a. Korzystaj\u0105c z obfito\u015bci bia\u0142ego z\u0142ota, Sem zainaugurowa\u0142 bitw\u0119 na \u015bnie\u017cki. Dziewczynka skwapliwie podj\u0119\u0142a rzucon\u0105 r\u0119kawic\u0119 i zacz\u0119\u0142a walczy\u0107, jakby chodzi\u0142o o \u015bmier\u0107 i \u017cycie. Za chwil\u0119 przysz\u0142a jej matka, w gruba\u015bnych kolorowych skarpetach po kolana. Przywitali\u015bmy si\u0119 i powiedzieli\u015bmy jej, \u017ce nie spodziewali\u015bmy si\u0119, \u017ce kto\u015b tu mieszka.<\/p>\n\n\n\n – Tylko latem – powiedzia\u0142a – m\u0105\u017c pracuje przy remoncie drogi.<\/p>\n\n\n\n Nawet latem warunki do mieszkania musia\u0142y by\u0107 tam niezwykle surowe. Zimno, wiatr i w zasi\u0119gu wzroku tylko skalne wierzcho\u0142ki. Wsz\u0119dzie by\u0142o daleko. 50 kilometr\u00f3w w stron\u0119 chi\u0144skiej granicy by\u0142o miasteczko Inylczek, ale tam te\u017c podobno niewiele by\u0142o \u017cycia odk\u0105d zamkni\u0119to radzieck\u0105 kopalni\u0119. Zosta\u0142y puste bloki i jakie\u015b 20 rodzin. Do Karakolu by\u0142o 80 kilometr\u00f3w, ale po tej drodze jecha\u0142o si\u0119 jakie\u015b dwie godziny. Jak zasypa\u0142o albo zrobi\u0142o si\u0119 jakie\u015b osuwisko na drodze, to rodzina by\u0142a odci\u0119ta od \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3cili\u015bmy do hostelu Duet. W recepcji czeka\u0142a na mnie pod\u0142u\u017cna przesy\u0142ka – zapasowe cz\u0119\u015bci do namiotu. Rurka by\u0142a wprawdzie troch\u0119 za d\u0142uga, ale przyci\u0119\u0142am j\u0105 i przypi\u0142owa\u0142am scyzorykiem. Po prawie dw\u00f3ch tygodniach mog\u0142am w ko\u0144cu ruszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n – Chcia\u0142abym zap\u0142aci\u0107 za jeszcze jeden nocleg – powiedzia\u0142am do siedz\u0105cej w recepcji Any.<\/p>\n\n\n\n – Jeden?<\/p>\n\n\n\n – Tak, jutro jad\u0119 dalej.<\/p>\n\n\n\n – Good, it’s time to move on – skomentowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Jak ju\u017c nawet w\u0142a\u015bciciele hostelu ci m\u00f3wi\u0105, \u017ce czas ruszy\u0107 dalej, to znaczy, \u017ce faktycznie, chyba si\u0119 zasiedzia\u0142am – pomy\u015bla\u0142am.<\/p>\n\n\n\n Na po\u017cegnanie kupili\u015bmy gruzi\u0144skie wino. Mia\u0142o by\u0107 p\u00f3\u0142wytrawne, okaza\u0142o si\u0119 obrzydliwie s\u0142odkie i obrzydliwe generalnie.<\/p>\n\n\n\n – Troch\u0119 si\u0119 cykam jecha\u0107 sama – przyzna\u0142am przed ch\u0142opakami.<\/p>\n\n\n\n – Jad\u0119 jutro do Biszkeku i potem troch\u0119 jeszcze poje\u017cd\u017c\u0119 po kraju, mo\u017cesz do\u0142\u0105czy\u0107 jak chcesz – powiedzia\u0142 Sem.<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142am pewna, co zrobi\u0107. Z jednej strony \u015brednio u\u015bmiecha\u0142o mi si\u0119 biwakowanie samej bior\u0105c pod uwag\u0119 dotychczasowe incydenty, zw\u0142aszcza ten z ekshibicjonist\u0105 na koniu. Nie pogardzi\u0142abym dobrym towarzystwem. Z drugiej strony: przyjecha\u0142am tu na rower. Chcia\u0142am jeszcze przejecha\u0107 po\u0142udnie Kazachstanu, do A\u0142maty. Ju\u017c i tak w czasie tego wyjazdu je\u017adzi\u0142am wi\u0119cej wszystkim innym ni\u017c rowerem.<\/p>\n\n\n\n Z g\u0142ow\u0105 ci\u0119\u017ck\u0105 od dylemat\u00f3w i wina kiepskiej jako\u015bci po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119 na pi\u0119trowym \u0142\u00f3\u017cku w jurcie.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" By\u0142o jak w base campie. Znaczy, pomijaj\u0105c pr\u0105d, szybkie wi-fi, i sklep tu\u017c za rogiem, do kt\u00f3rego mo\u017cna by\u0142o wyskoczy\u0107 w klapkach. I to, \u017ce byli\u015bmy w czwartym najwi\u0119kszym mie\u015bcie Kirgistanu, a alpini\u015bci z nas \u017cadni, wszyscy byli\u015bmy zwyk\u0142ymi turystami. Ale atmosfera by\u0142a i\u015bcie basecampowa. Maniakalnie sprawdzali\u015bmy prognozy pogody i zabijali\u015bmy czas karcianymi grami. Monotonne dudnienie deszczu o blaszany dach czasem urozmaica\u0142 dochodz\u0105cy z pobliskiego skrzy\u017cowania pisk opon a potem \u0142oskot zderzaj\u0105cych si\u0119 samochod\u00f3w. Jaki\u015b kretyn znowu wjecha\u0142 na czerwonym.<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":6194,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[44,48,12],"tags":[56,202,207,291,292,375,388,391,401,403,419,420,421,424,562,692,693,717],"class_list":["post-4186","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kirgistan","category-opowiesci-z-podrozy","category-polski","tag-ala-kul","tag-chon-ashuu","tag-co-robic-w-karakolu","tag-dzeti-oguz","tag-dzyrgalan","tag-j-fest","tag-jeti-oguz","tag-jezioro-ala-kul","tag-jyrgalan","tag-karakol","tag-kirgistan","tag-kirgistan-rowerem","tag-kirgistan-trekking","tag-kok-boru","tag-przelecz-chon-ashuu","tag-tien-shan","tag-tien-szan","tag-trekking-ala-kul"],"yoast_head":"\n![\"IMG_20190817_164356\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190817_164356.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0669](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0669-2-1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0678\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0678.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0680\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0680-1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0689\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0689-2.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0693\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0693.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190818_111554](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190818_111554-e28094-kopia.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190818_164223\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190818_164223.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0003\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0003.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0709\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0709.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nKarakol (znowu)<\/h2>\n\n\n\n
![\"IMG_20190823_121559_HDR\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190823_121559_hdr.jpg\")
![\"IMG_20190820_152514\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190820_152514.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190820_153207\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190820_153207.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nD\u017ceti Oguz<\/h2>\n\n\n\n
![\"IMG_0062\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0062.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190821_135529_HDR\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190821_135529_hdr.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190821_143810_HDR\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190821_143810_hdr.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nD\u017cyrgalan<\/h2>\n\n\n\n
![\"IMG_0066\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0066.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0090\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0090.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0100\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0100.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0113\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0113.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0130](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0130-2.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0135\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0135.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190824_180714\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190824_180714.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nChon Ashuu<\/h2>\n\n\n\n
![\"IMG_0155\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0155.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190825_073901\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190825_073901.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_20190825_071958\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_20190825_071958.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0228\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0228.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0180\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0180.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0197\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0197.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0216\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0216.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"IMG_0219\"](\"https:\/\/wobblyride.com\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/img_0219.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n